แด่เพื่อนผู้จากไป

แด่เพื่อนผู้จากไป

ด้วยดวงใจของเพื่อนที่ยังอยู่

ญาติมิตรท่านใดมีเพื่อนรักที่มาตายจากกันไป ยังหาคำไว้อาลัยเพื่อนไม่ได้ ผมมีกาพย์บทหนึ่งที่น่าจะเหมาะ จะใช้อ่านหน้าเมรุก่อนเผาศพ หรือพิมพ์ในหนังสือที่ระลึกงานศพก็ได้ 

ผมมีเพื่อนที่เกิดปีเดียวกัน เรียนบาลีมาด้วยกัน สอบได้เป็น “มหา” มาด้วยกัน แล้วก็มาตายจากไปก่อน อย่างน้อยก็ ๒ คน

ทุกคนย่อมมีเพื่อนรักที่มาตายจากกันไปด้วยกันทั้งนั้น 

กาพย์บทนี้เกิดขึ้นจากคำขอของญาติมิตรท่านหนึ่งซึ่งมีเพื่อนรัก-เพื่อนบุณย์ที่มาตายจากกันไป ขอให้ผมช่วยแต่ง ผมก็แต่งให้ด้วยความเต็มใจ ตั้งอารมณ์ขณะแต่งว่าแต่งให้เพื่อนตัวเอง 

ถ้าชอบ ก็เอาไปใช้ได้เลยนะครับ ไม่สงวนลิขสิทธิ์ ขอแค่บอกชื่อคนแต่งไว้สักนิดดดดด เพื่อปลูกฝังสร้างนิสัย “ให้เกียรติคนแต่ง” อันเป็นวัฒนธรรมของชาวเราที่เจริญแล้ว แอบๆ ซุกๆ ไว้ตรงไหนก็ได้ครับ เผื่อคนอยากรู้จะได้หาเจอ

…………………………

————————-

๏ พ่อแม่เราเลือกไม่ได้

ลูกหลานไซร้ก็เช่นกัน

ของใครก็ของมัน

เมื่อเกิดมาก็เป็นเอง

๏ แต่เพื่อนเราเลือกได้

จะคบใครให้ครื้นเครง

เพื่อนรักเพื่อนนักเลง

หรือเพื่อนบัณฑิตสนิทธรรม

๏ เราโชคดีมีเพื่อนบุณย์

คอยเกื้อหนุนบุญทานนำ

กุศลกรรมเป็นกอบกำ

ชวนเพื่อนทำกันทั่วไทย

๏ เพื่อนตายให้เราดู

เหมือนเพื่อนเป็นครูสอนใครใคร

ดูเพื่อนไว้เตือนใจ

สร้างบุญไว้ห่างภัยเวร

๏ ทรัพย์สินส่งแค่ตาย

ญาติมิตรทั้งหลายส่งแค่เมรุ

บุญกรรมเหมือนกองเกณฑ์

ตามส่งเพื่อนทุกภพไป 

๏ เพื่อนลับไปแต่ร่าง

ใจไม่จางไปจากใจ

เกิดใหม่ชาติใดใด

ได้เป็นเพื่อนกันนิรันดร๚ะ๛

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย

๖ กันยายน ๒๕๖๔

๒๑:๓๑

ดูโพสต์ในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *