บาลีวันละคำ

มหาลัย (บาลีวันละคำ 5,094)

มหาลัย

พูดเพี้ยนเขียนผิดกันอย่างสนิทใจ

“มหาลัย” เป็นคำที่พูดเพี้ยนเขียนผิดมาจากคำว่า “มหาวิทยาลัย”

คำว่า “มหาวิทยาลัย” แยกศัพท์ตามที่เห็นเป็น มหา + วิทยา + ลัย

มหา = ใหญ่, มากมาย

วิทยา = วิชาความรู้

ลัย = ความละลาย หรือความเสื่อมเสีย

“มหาวิทยาลัย” = การละลายหายหรือความเสื่อมเสียหายของวิชาความรู้อย่างใหญ่หลวง 

จะเห็นได้ว่า คำว่า “วิทยาลัย” แยกศัพท์ตามที่ตาเห็นแบบนี้ไม่ถูก

คำว่า “วิทยาลัย” ต้องแยกศัพท์เป็น วิทยา + อาลัย 

วิทยา = วิชาความรู้

อาลัย = ที่อยู่ หรือที่รวมกันอยู่

วิทยาลัย = ที่รวมกันแห่งวิชาความรู้ > ที่ซึ่งมีวิชาความรู้รวมกันอยู่เป็นอันมาก

“มหาวิทยาลัย” = แหล่งความรู้หลากหลาย

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 บอกไว้ว่า – 

“มหาวิทยาลัย : (คำนาม) สถาบันอุดมศึกษาที่มีวัตถุประสงค์ให้การศึกษาในด้านวิชาการและวิชาชีพชั้นสูงหลายสาขาวิชา หรือหลายกลุ่มสาขาวิชา เพื่อให้ประกาศนียบัตร อนุปริญญา ปริญญา และประกาศนียบัตรบัณฑิตแก่ผู้สำเร็จการศึกษา รวมทั้งดำเนินการวิจัยและให้บริการทางวิชาการแก่สังคม และทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมของชาติ.”

อภิปรายขยายความ : 

อาจเป็นเพราะคำว่า “มหาวิทยาลัย” เป็นคำยาวหลายพยางค์ ไม่สะดวกแก่การที่จะเรียกหรือพูดเร็ว ๆ ให้ครบได้ทุกพยางค์ เสียงที่เรียก “มหาวิทยาลัย” จึงรวบรัดตัดสั้นลงเป็น “มหาลัย”

คำที่พูดว่า “มหาลัย” นี้ ระยะแรกเมื่อเขียนเป็นตัวหนังสือ มีคนที่ยังรักภาษาอยู่บ้างสะกดเป็น “มหา’ลัย” คือมีเครื่องหมายคำพูดเดี่ยวอยู่ระหว่าง “มหา” กับ “ลัย” บอกให้รู้ว่าคำนี้เขียนย่อมาจากคำเต็ม และคำเต็มนั้นก็เป็นที่รู้กันว่า คือคำว่า “มหาวิทยาลัย”

“มหา’ลัย” ตัดคำว่า “วิทยา” ออก อ่านว่า มะ-หา-ไล และรู้เข้าใจตรงกันว่าหมายถึง “มหาวิทยาลัย”

คำว่า “มหา’ลัย” แรก ๆ ก็เขียนอย่างนี้ แต่พอนานไปจนถึงวันนี้ คน “รักง่าย” มากขึ้น ไม่ศึกษาเรียนรู้ว่าเครื่องหมายคำพูดเดี่ยวไปอยู่ตรงนั้นทำไม ในที่สุดก็เขียนเป็น “มหาลัย” ตรง ๆ (ไม่มีเครื่องหมายคำพูดเดี่ยวอยู่ระหว่าง “มหา” กับ “ลัย”) 

พูดก็ มะ-หา-ไล

เขียนก็ “มหาลัย”

ไม่มีใครเรียก “มหาวิทยาลัย” อีกแล้ว

ตามรูปศัพท์ “มหาลัย” มีความหมายว่า “การละลายหายหรือความเสื่อมเสียหายอย่างใหญ่หลวง”

เป็นคนละความหมายกับ “มหาวิทยาลัย” ซึ่งหมายถึงแหล่งความรู้หลากหลาย

และคำว่า “มหาลัย” นั่นเอง มีคำคะนองเรียกแผลงเป็น “หมาลัย” ถ้าอธิบายแบบคะนองตามก็บอกว่า หมา ( = สุนัข) + ลัย ( = เสื่อมเสียหาย) = หมาลัย แปลเป็นคำคะนองว่า “เสียหมา” 

คำว่า “เสียหมา” เป็นคำเก่าในภาษาไทย หมายถึงผู้ใหญ่หรือผู้มีตำแหน่งสูงแต่ประพฤติเสื่อมเสียจนสังคมหมดความนับถือ = เสียหายจนถูกมองเหมือนหมา

ในที่สุดคำดี ๆ ก็กลายเป็นคำเลว ๆ เพราะความ “รักง่าย”

…………..

ดูก่อนภราดา!

: ของเก่ามีคุณก็ไม่รักษา

: ของใหม่มีค่าก็ไม่สร้างสรรค์

: อยู่กินกันไปวันวัน

: สืบพันธุ์กันไปคืนคืน

#บาลีวันละคำ (5,094) 

24-5-69 

…………………………….

ดูโพสต์ในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย

…………………………….

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *