อาศัย (บาลีวันละคำ 5,1177)

อาศัย
หญ้าปากคอกจริง ๆ
อ่านว่า อา-ไส
“อาศัย” บาลีเป็น “อาสย” อ่านว่า อา-สะ-ยะ รากศัพท์มาจาก –
(๑) อา (ตัดมาจาก “อาคนฺตฺวา” = มาแล้ว) + สิ (ธาตุ = นอน) + ณ ปัจจัย, ลบ ณ, แผลง อิ ที่ สิ เป็น เอ แล้วแปลง เอ เป็น อย (สิ > เส > สย)
: อา + สิ = อาสิ + ณ = อาสิณ > อาสิ >อาเส > อาสย แปลตามศัพท์ว่า (1) “ที่เป็นที่มานอน” (2) “ฉันทะที่เป็นที่มานอนแห่งจิต”
(๒) อา (คำอุปสรรค = ทั่วไป, ยิ่ง) + สิ (ธาตุ = ปรารถนา) + ณ ปัจจัย, ลบ ณ, แผลง อิ ที่ สิ เป็น เอ แล้วแปลง เอ เป็น อย (สิ > เส > สย)
: อา + สิ = อาสิ + ณ = อาสิณ > อาสิ >อาเส > อาสย แปลตามศัพท์ว่า “ภาวะที่ปรารถนาอย่างยิ่งจะทำการ”
“อาสย” ในบาลีใช้ในความหมายดังนี้ –
(1) ที่อาศัย, ที่พัก, ที่รองรับ; ที่พึ่ง, ที่พำนัก, เครื่องค้ำจุน (abode, haunt, receptacle; dependence on, refuge, support, condition)
(2) ความโน้มเอียง, เจตนา, ความตั้งใจ, ความหวัง (inclination, intention, will, hope)
บาลี “อาสย” สันสกฤตเป็น “อาศย” และ “อาศฺรย” สํสกฤต-ไท-อังกฤษ อภิธาน บอกไว้ว่า –
(สะกดตามต้นฉบับ)
(1) อาศย : (คำนาม) ความมุ่งหมาย; ใจอันเบิกบาน; ที่อาศรัย; ที่รองรับ; intention; free will or pleasure; an asylum; a receptacle or any recipient.
(2) อาศย : (คำนาม) กะเพาะอาหาร; ใจ; สมบัติ; คนตระหนี่; กุศล และ อกุศล; ต้นขนุน; the stomach; the mind; property; a miser; virtue and vice; the jack-fruit tree.
(3) อาศฺรย : (คำนาม) ที่อาศรัย; ผู้ปกครอง; มูล; บ่อเกิด; ท้องถิ่น; คำแก้ตัว, คำให้การแก้คดี; an asyium or refuge; a patron or protector; source; origin; viginity; an excuse, a plea.
ขยายความ :
บาลี“อาสย” สันสกฤต “อาศย” และ “อาศฺรย” ในภาษาไทยใช้เป็น “อาศัย”
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 เก็บคำว่า “อาศัย” และคำที่เนื่องมาจาก “อาศัย” ไว้ดังนี้ –
(1) อาศัย : (คำกริยา) พักพิง, พักผ่อน; พึ่ง; อ้างถึง เช่น อาศัยความตามมาตราที่ … (ส.).
(2) อาศัยที่, อาศัยว่า : (คำสันธาน) เนื่องจาก, โดยเหตุที่.
(3) อาศัยลำแข้งตัวเอง : (สำนวน) (คำกริยา) ช่วยตัวเอง, พึ่งลำแข้งตัวเอง ก็ว่า.
…………..
ข้อสังเกต :
“อาสย” ในบาลีเป็นคำนาม เราเอามาใช้ในภาษาไทยเขียนอิงสันสกฤตเป็น “อาศัย” ใช้โดด ๆ เป็นคำกริยา ถ้าจะให้เป็นคำนามต้องเพิ่มคำนำหน้า เช่น “ที่พักอาศัย”
๒ ในสันสกฤต มีทั้งรูป “อาศย” และ “อาศฺรย”
๓ “อาศัย” ภาษาไทยในหนังสือเก่าเคยเขียนเป็น “อาศรัย” (ดูที่คำนิยามสํสกฤต-ไท-อังกฤษ อภิธานข้างต้น) โดยอิงรูป “อาศฺรย” ของสันสกฤต บัดนี้ยุติแล้วว่าสะกดเป็น “อาศัย” ไม่ใช้ “อาศรัย”
…………..
ดูก่อนภราดา!
: โลกนี้ดูเหมือนเป็นที่อาศัยถาวร
: แต่เป็นเพียงที่พักจรอยู่กันได้ชั่วคราว
#บาลีวันละคำ (5,117)
16-6-69
…………………………….
…………………………….
