ขอ “แวบ” เดียว

ขอ “แวบ” เดียว

——————-

วันนี้ (๑๔ กันยายน ๒๕๖๔) เป็นวันพระขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑๐ ผมไปทำบุญที่วัดมหาธาตุราชบุรีตามปกติ

จากบ้านผมไปวัดมหาธาตุ ระยะทางประมาณ ๒ กิโลเมตรหย่อน หรือ ๑ กิโลเมตรเกิน สมัยที่ท่านอาจารย์ผู้หญิงที่บ้านไปวัดด้วยกันผมก็เป็นคนขับรถไป ตั้งแต่เกิดโรคโควิดท่านอาจารย์ผู้หญิงท่านของดไปวัด ได้แต่จัดเตรียมของให้ผมไปคนเดียว 

ไปคนเดียวผมเดินไป แค่นี้เดินสบายอยู่แล้ว ชีวิตผมกับการเดินนี่สบายมากๆ อยู่บ้านนอกสมัยก่อนเวลาจะไปไหน ไม่มีใครนึกถึงรถหรอก เดินกันทั้งนั้น ผมโตมากับชีวิตแบบนั้น ถึงเดี๋ยวนี้เวลาจะไปไหน ถ้าไม่ใช่ธุระเร่งด่วนและไม่ไกลเกินไปผมสมัครเดินไปมากกว่าไปรถ

เหตุผลลึกๆ อย่างหนึ่งที่ผมชอบเดินไปวัดวันพระก็คือ ผมแต่งตัวด้วยชุดที่เรียกกันว่า “ชุดอุโบสถ” คือนุ่งดำใส่ขาว พาดสไบเฉียง คนไปทำบุญวันพระและตั้งใจรักษาศีลอุโบสถจะแต่งตัวชุดนี้ 

ตั้งแต่เป็นเด็กวัด ผมก็เห็นคนสูงอายุที่มาทำบุญที่วัดนุ่งดำใส่ขาวกันเป็นพื้น จะถือศีลห้าหรือศีลอุโบสถผมก็ไม่ทราบ แต่แต่งอย่างนี้กันทั่วไป

ตอนนี้เห็นใครแต่งชุดนุ่งดำใส่ขาวพาดสไบเฉียง คนทั้งหลายก็รู้กันว่าไปทำบุญวันพระ น่ายินดีที่คนไทยยังมองการแต่งกายแบบนี้ออก คือถ้าเห็นใครแต่งก็รู้ว่า-วันพระ ไปวัด

ผมเดินไปวัดก็ด้วยความหวังว่า ใครเห็นเข้าก็จะได้นึกได้ว่า “วันนี้วันพระ”

ได้ยินเขาพูดบอกกันเมื่อเห็นผมว่า “วันนี้วันพระเหรอ” แบบนี้มีบ่อย

คนที่ไม่ได้พูดกับใคร แต่นึกรู้ได้แบบนี้ก็คงมีเยอะ

คนที่ไม่ได้นึกเฉยๆ แต่เอ่ยปากทักด้วยก็มี ผมเจอหลายครั้ง

เมื่อเช้านี้ก็เจอ เขาขี่จักรยานมาข้างหลัง พอทันผมเขาก็ทักขึ้น “วันนี้วันพระหรือครับ”

ใครก็ไม่รู้ ผมไม่รู้จัก แต่ก็ร้องตอบไปด้วยไมตรีจิตว่า “ครับ กำลังจะไปวัด” แล้วต่างคนต่างก็ไปตามทางของตัว

ตามทางที่เดินไป ผ่านหน้าร้านค้าของคนที่รู้จักกัน ผมก็จะทำอาการที่ภาษาไทยเก่าและคนไทยเก่าพูดกัน คือ “เอิ้น” เข้าไปในร้าน “โมทนาเอาเน้อ”

ก็จะมีเสียงตอบออกมาจากในร้านว่า “โมนาคร้าบ”

มีคนรู้ว่า “วันนี้วันพระ” – เพียงแค่นี้ผมว่าพอแล้ว ใช้ภาษาในเรื่องกามนิตก็ว่า “เท่านี้พอแก่การย์” 

จากรู้ว่า “วันนี้วันพระ” เขาก็จะนึกต่อไปว่า “ทำบุญ” จิตของเขาย่อมจะวาดภาพต่อไปได้ว่าทำบุญคืออะไร และอาจจะมีสักขณะจิตหนึ่งที่เขา “แวบ” ขึ้นมาว่า เอ เราก็น่าจะหาโอกาสทำมั่งนะ

ขอ “แวบ” เดียวเท่านี้ ผมว่าคุ้มแล้วกับการนุ่งดำใส่ขาวพาดสไบเฉียงเดินไปวัด

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย

๑๔ กันยายน ๒๕๖๔

๑๖:๒๑

ดูโพสต์ในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *