อนุญฺญาต (บาลีวันละคำ 37)

อนุญฺญาต

อ่านว่า อะ-นุน-ยา-ตะ

เอามาใช้ในภาษาไทยเขียนว่า “อนุญาต” อ่านว่า อะ-นุ-ยาด

อนุญฺญาต/อนุญาต แปลตามศัพท์ว่า “รู้ภายหลัง” หรือ “รู้ตาม

หมายความว่า มีความต้องการอย่างหนึ่งเกิดขึ้นก่อน ผู้มีสิทธิหรือมีอำนาจที่จะสนองความต้องการนั้นก็รับรู้ทีหลัง หรือรับรู้ตามที่ต้องการ และมิได้ปฏิเสธความต้องการนั้น

อนุญาต จึงมีความหมายว่า ยินยอม, ยอมให้, ตกลง

อนุญาต มักเขียนผิดเป็น อนุญาติ (มีสระ อิ เกินเข้ามาที่ เต่า)  เพราะมีแนวเทียบผิด คิดถึงคำว่า “ญาติ

ญาติ แปลตามศัพท์ว่า “ผู้ที่ยังรู้จักกัน” เป็นคนละคำกับ อนุญาต

ถ้าเขียนว่า “อนุญาติ” (มีสระ อิ เกิน) ก็อาจแปลได้สนุกๆ ว่า “ญาติผู้น้อย” ที่คู่กับ “ญาติผู้ใหญ่” ซึ่งเป็นคนละความหมายกับ อนุญาต

เขียนคำว่า อนุญาต” ต้องขาดสระ อิ

ประเดี๋ยวจะถูกญาติตำหนิ ว่า ทำไมไม่อ่าน บาลีวันละคำ

บาลีวันละคำ (37)

9 6 55

ดูโพสในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย