การฆาตกรรมมรดกไทย

การฆาตกรรมมรดกไทย

————————

บัดนี้ จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรีก็ได้ถูกฆาตกรรมไปเรียบร้อยแล้วครับ

หมายความว่าถูกแปรสภาพเป็นตลาดขายของวันเสาร์-อาทิตย์ไปเรียบร้อยแล้ว-โดยเรียกให้ดูดีว่า ลานวัฒนธรรม ศูนย์สินค้าโอทอป หรืออะไรประมาณนั้น

ผมขอเสนอแนวคิดของผมเพื่อโปรดพิจารณา

สถานที่ซึ่งจะจัดให้เป็นลานวัฒนธรรม หรือศูนย์แสดง/จำหน่ายสินค้าโอทอปนั้นเราสามารถจัดหาหรือจัดทำขึ้นที่ไหนก็ได้ เพราะเป็นของเกิดใหม่ หาสถานที่สะดวกๆ ดีๆ ได้ถมไป

และข้อสำคัญ สถานที่แบบนี้มีให้ดูได้ทั่วไปในประเทศไทย ในจังหวัดราชบุรีเราเองก็มีที่อื่นๆ อีกตั้งหลายแห่ง

แต่จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรีมีแห่งเดียวเท่านั้นในจังหวัดราชบุรี

อาจจะมีแห่งเดียวในประเทศไทยหรือในโลกด้วยซ้ำไป

ทั้งเป็นของสร้างมาเก่าแก่ ทั้งตัวอาคาร ทั้งสถานที่ เป็นของเดิม ของแท้ ตั้งอยู่ตรงนั้นมาแต่เดิมเป็นร้อยปี

สภาพยังใช้เป็นที่พักอาศัยของข้าราชการชั้นผู้ใหญ่สูงสุดในจังหวัดได้อย่างสมเกียรติ

มีเพียงหนึ่งเดียว

ทำไมไม่รักษาไว้

ถ้ารักษาไว้ให้เป็น “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี” เหมือนกับที่ได้ถูกสร้างขึ้นมาให้เป็น “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี” ตั้งแต่แรก 

และยังรักษาสภาพ สถานะความเป็น “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี” ไว้ได้จนถึงทุกวันนี้

จะเป็นมรดกที่ล้ำค่าของบ้านเมือง เป็น “จุดขาย” ของจังหวัดราชบุรีที่วิเศษที่สุด

ทำไมจึงไม่ทำ

ทำไมจึงไม่คิด

ทำไมจึงไม่รักษาไว้

รักษาไว้ในฐานะเป็น “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี” ที่ยังมีชีวิตจริง

มีผู้ว่าราชการจังหวัดพักอาศัยอยู่ในนั้นจริง

ไม่ใช่แปรสภาพ-ซึ่งเรียกให้ถูกก็คือ “ถูกฆาตกรรม”-ให้กลายเป็นที่ขายของ

ที่ขายของสร้างที่ไหนก็ได้

แต่ “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี” เดิมๆ แท้ๆ มีแห่งเดียว

ไม่ใช่รักษาไว้แต่ชื่อ “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรีหลังเก่า”

แต่สภาพ หรือสถานะความเป็น “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี” ถูกทำลายหมดสิ้น

ผมว่าจะไม่พูดเรื่องนี้ ตั้งแต่ได้รับเชิญให้ไปฟังแผนการฆาตกรรมจวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรีเมื่อวันที่ ๑๖ ตุลาคม ๒๕๖๐ เพราะปลงใจว่าเป็นไปตามความต้องการของผู้มีอำนาจ 

ผมเป็นทหาร เข้าใจดีถึงความหมายของคำว่า “ความต้องการของผู้บังคับบัญชา” 

แต่บ้านผมอยู่ใกล้ลำโพงเสียงตามสายของเทศบาลเมืองราชบุรี และเสียงตามสายก็ประกาศเชิญชวนทุกวันให้ประชาชนไปเที่ยวชมและซื้อสินค้าที่ “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรีหลังเก่า” 

คำเชิญชวนนั้นทำให้ผมมองเห็นภาพการฆาตกรรมมรดกไทยชัดเจน

รู้สึกเหมือนกรณีวัดต่างๆ ถูกทำให้เป็นสถานที่ขายสินค้า

โบราณสถาน-โดยเฉพาะวัดมหาธาตุ ราชบุรี-ถูกทำให้เป็นฉากถ่ายรูปคู่บ่าวสาว

พระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ ราชบุรี ท่านบอกว่า โบราณสถานมี ๒ ชนิด คือ โบราณสถานตาย กับ โบราณสถานเป็น 

โบราณสถานตาย คือโบราณสถานที่เหลือแต่ซาก เหลือแต่ชื่อ เป็นที่ให้คนไปเดินดู แต่ใช้ทำอะไรไม่ได้

โบราณสถานเป็น คือเป็นที่เก่าของเก่าแก่ก็จริง แต่ยังใช้เป็นสถานที่ทำกิจวัตรกิจกรรมต่างๆ ได้ตรงตามวัตถุประสงค์ที่คนแต่ก่อนท่านได้สร้างขึ้นไว้

วัดมหาธาตุ ราชบุรีเป็นวัดที่มีโบราณสถานชนิด “โบราณสถานเป็น” คือยังเป็นสถานที่สำหรับไหว้พระ สวดมนต์ เป็นสถานที่จัดพิธีการต่างๆ ของคณะสงฆ์และของทางราชการบ้านเมือง มีคนมาไหว้พระ มาสวดมนต์ มาปฏิบัติศาสนกิจอยู่เนืองนิตย์

ไม่ใช้สร้างเอาไว้สำหรับเป็นฉากถ่ายรูปบ่าวสาว ฉันใด

“จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี” ก็ฉันนั้น

ยังเป็นจวนที่มีชีวิตจริง ใช้งานได้จริงในฐานเป็น “จวน” คือบ้านพักและสำนักงานของผู้ว่าราชการจังหวัด 

แทนที่จะรักษาสถานภาพความเป็น “จวนผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี” ไว้ให้มีชีวิตยืนยาวต่อไป

แต่กลับถูกแปรสภาพให้เป็นสถานที่ขายของ

ซึ่งผมถือว่าเป็นการฆาตกรรมมรดกไทยไปเรียบร้อยแล้ว-อย่างน่าสลดใจ

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย

๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑

๑๓:๑๔

ดูโพสต์ในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น