คิดเล็กคิดน้อย

คิดเล็กคิดน้อย

—————

เวลานี้ชาวเฟซชาวไลน์ชาวโซเชียลทั้งหลายนิยมใช้ภาษาแปลกๆ ในการสื่อสาร

เช่นเวลาจะพูดคำหยาบ ก็ใช้คำว่า กรู มรึง ซึ่งใครอ่านก็รู้ทันทีว่า กรู คือ กู มรึง คือ มึง

เลี่ยงแล้วเขาก็รู้

แล้วจะต้องเลี่ยงทำไม 

ภาษาเลี่ยงๆ แผลงๆ แบบนี้มีเยอะ 

ว่างๆ ผมจะลองรวบรวมทำเป็นพจนานุกรมสักเล่ม หรือใครว่างจะลองทำดูก็ได้ ไม่สงวนไอเดีย

ที่ผมคิดแล้วขำกลิ้งก็คือ ใช้เลข ๕ แทนเสียงหัวเรา

๕๕๕

555 

เป็นคำแทนเสียงหัวเราะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ที่ว่าขำก็คือ เลข ๕ เป็นเครื่องหมายบอกจำนวน ไม่ใช่คำบอกเสียงหัวเราะ เป็นแต่ออกเสียงเหมือนกัน อย่างที่ตำราภาษาไทยเรียกว่า คำพ้องเสียง 

๕๕๕ 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ความจริง ๕๕๕ ถ้าอ่านตามหลักภาษา ต้องอ่านว่า “ห้า-ร้อย-ห้า-สิบ-ห้า”

ไม่ใช่ “ห้าห้าห้า” 

ต่อไปคงเกิดปัญหาในภาษาไทย คือ เขียนเลข ๕ เรียงกัน จะอ่านเป็นจำนวนหรือจะอ่านเป็นเสียงหัวเราะ?

แล้วก็คำนับจำนวนของแต่ละชาติก็ออกเสียงแตกต่างกัน 

555 ถ้าให้ฝรั่งอังกฤษอ่านก็จะได้ยินเป็น ไฟฝ ไฟฝ ไฟฝ 

ถ้าให้ผมอ่านเป็นบาลี ก็จะได้ยินเป็น ปัญจะ ปัญจะ ปัญจะ

ใครได้ยินเสียงหัวเราะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า มั่ง?

คงมีคนอยากถามว่า เรื่องนี้เขาเข้าใจกันทั้งเมืองแล้ว ผมมาคิดเล็กคิดน้อยอยู่ทำไม คิดได้ไง

นั่นนะสิ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า คนที่เขียนเลข ๕ เรียงกัน ๓ ตัวหรือมากกว่านั้น แล้วให้หมายถึงเสียงหัวเราะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เขาคิดได้ไง?

……………

ขอเรียนว่า เรื่องนี้ผมไม่ได้กลุ้มหรือเครียดอะไรทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นไม่ต้องมาแนะนำผมว่า-อย่าเครียดสิ 

ภาษาเป็นสิ่งสมมุติ

ทุกอย่างเป็นอนิจจัง

พระพุทธเจ้าสอนให้ปล่อยวาง

อย่ายึดมั่นถือมั่น

ฯลฯ

นี่ก็ไม่ต้องนะครับ 

ผมเข้าใจ-เข้าใจพอๆ กับท่านที่พูดนั่นแหละ

ประเด็นสำคัญอยู่ตรงที่ —

เมื่อเข้าใจแล้ว 

เราจะพลอยเป็นไปกับมัน

หรือจะรู้ทันมัน 

แล้วทำสิ่งที่ควรทำ

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย

๒๑ กรกฎาคม ๒๕๖๓

๑๔:๕๐

ดูโพสต์ในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *