สจิต (บาลีวันละคำ 5,015)

สจิต
หยิบมาชวนคิดจากโอวาทปาติโมกข์
อ่านว่า สะ-จิด
“สจิต” บาลีเป็น “สจิตฺต” อ่านว่า สะ-จิด-ตะ แยกศัพท์ตามที่ตาเห็นเป็น ส + จิตฺต
(๑) “ส”
อ่านว่า สะ เป็นคำที่ตัดย่อมาจากคำเต็มหลายคำ ในที่นี้ขอนำมาแสดงเพียง 3 คำ คือ –
(1) สก (สะ-กะ) แปลว่า “ของตน”
(2) สม (สะ-มะ) แปลว่า “สมควร” “ที่ถูกที่ควร”
(3) สนฺต (สัน-ตะ) แปลว่า “มีอยู่” “สงบ”
เมื่อสมาสกับคำว่า “จิตฺต” สก สม สนฺต ลดรูปลงเหลือเพียง “ส” ตัวเดียว
(๒) “จิตฺต”
อ่านว่า จิด-ตะ รากศัพท์มาจาก –
(1) จิ (ธาตุ = สะสม) + ต ปัจจัย, ซ้อน ตฺ
: จิ + ตฺ + ต = จิตฺต แปลตามศัพท์ว่า (1) “สีอันเขาผสมกันไว้” (คือเขียนระบายไว้) หมายถึง สีระบาย, ลวดลาย (2) “สิ่งที่สะสมการสืบต่อของตนไว้” หมายถึง จิต, ใจ อันเป็นที่เก็บสั่งสมบุญบาปไว้
(2) จินฺต (ธาตุ = คิด) + ต ปัจจัย, ลบ นฺ
: จินฺต + ต = จินฺตต > จิตฺต แปลตามศัพท์ว่า (1) “สิ่งที่ทำหน้าที่คิด” (2) “สิ่งที่ทำหน้าที่รู้อารมณ์” หมายถึง จิต, ใจ, ความคิด
(3) จิตฺต (ความวิจิตรพิสดารต่าง ๆ) + ณ ปัจจัย, ลบ ณ
: จิตฺต + ณ = จิตฺตณ > จิตฺต แปลตามศัพท์ว่า “สิ่งที่ทำให้วิจิตรไปต่างๆ” หมายถึง จิต, ใจ ซึ่งมีลักษณะคิดเรื่องราวจินตนาการต่างๆ สุดจะบรรยาย
(4) จิตฺต (สิ่งที่งดงาม) + อ (อะ) ปัจจัย
: จิตฺต + อ = จิตฺต แปลตามศัพท์ว่า “สิ่งที่งามวิจิตรเพราะสร้างขึ้นด้วยจิต” หมายถึง จิตรกรรม, ความวิจิตรต่างๆ ที่สร้างสรรค์ขึ้น
พจนานุกรมบาลี-อังกฤษ แปล “จิตฺต” ไว้ดังนี้ –
(1) the heart (psychologically), i. e. the centre & focus of man’s emotional nature as well as that intellectual element which inheres in & accompanies its manifestations; i. e. thought (หัวใจ [ทางจิตวิทยา] คือศูนย์และจุดรวมของธรรมชาติที่เกี่ยวกับความรู้สึกของมนุษย์ กับส่วนของสติปัญญาซึ่งอยู่ในการแสดงออกเหล่านั้น; กล่าวคือ ความคิด)
(2) variegated, manifold, beautiful; tasty, sweet, spiced (of cakes) (วิจิตร, มีลวดลายหลายหลาก, สวยงาม, อร่อย, หวาน, ใส่เครื่องเทศ [พูดถึงขนม])
(3) painting (ภาพเขียน)
ในที่นี้ “จิตฺต” ใช้ในความหมายตามที่พจนานุกรมบาลี-อังกฤษ แปลในข้อ (1)
“จิตฺต” ในภาษาไทยในที่ทั่วไป ตัดตัวสะกดออกตัวหนึ่ง ใช้เป็น “จิต”
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 บอกไว้ว่า –
“จิต, จิต– : (คำนาม) ใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ คิดและนึก, (โบราณ เขียนว่า จิตร), ลักษณนามว่า ดวง. (ป. จิตฺต).”
…………..
(1) สก + จิตฺต = สจิตฺต แปลว่า “จิตของตน”
(2) สม + จิตฺต = สจิตฺต แปลว่า “จิตที่สมควร” “ความคิดที่ถูกที่ควร”
(3) สนฺต + จิตฺต = สจิตฺต แปลว่า “จิตที่มีอยู่” “จิตที่สงบ”
ในที่นี้ “สจิตฺต” ใช้ในความหมายตามข้อ (1) คือ “จิตของตน”
ขยายความ :
“สจิตฺต” ที่เป็นบาลีวันละคำวันนี้ตัดเอามาจากคำในโอวาทปาติโมกข์ที่ว่า “สจิตฺตปริโยทปนํ” แปลว่า “การทำจิตของตนให้ผ่องใส” นับเป็นหลักธรรมข้อที่ 7 ในโอวาทปาติโมกข์
บาลี “สจิตฺต” ใช้ในภาษาไทย “จิตฺต” ตัดตัวสะกดออกตัวหนึ่งตามหลักนิยมในภาษาไทย จึงเป็น “สจิต” อ่านว่า สะ-จิด
“สจิต” เป็นคำที่ผู้เขียนบาลีวันละคำคิดขึ้นเอง ยังไม่มีเก็บไว้ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 แต่เอามาใช้ในภาษาไทยก็ไม่ผิดกติกา ขอฝากคำนี้ไว้ในวงวรรณอีกคำหนึ่ง
แถม :
“โอวาทปาติโมกข์” ต้นฉบับเป็นคาถา (คาถา = บทร้อยกรองในภาษาบาลี เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “ฉันท์”) มี 3 คาถากึ่ง
“สจิตฺตปริโยทปนํ” อยู่ในคาถาที่ 2 มีข้อความเต็ม ๆ และคำแปลดังนี้ –
…………..
สพฺพปาปสฺส อกรณํ
กุสลสฺสูปสมฺปทา
สจิตฺตปริโยทปนํ
เอตํ พุทฺธาน สาสนํ ฯ
ไม่ทำความชั่วทุกชนิด
ทำแต่ความดี
ทำใจให้ผ่องใส
นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
Abstention from all evil,
Cultivation of the wholesome,
Purification of the heart;
This is the Message of the Buddhas.
คำแปลเป็นไทยและภาษาอังกฤษ:
หนังสือ “พุทธวจนะในธรรมบท” โดย เสฐียรพงษ์ วรรณปก
…………..
คาถาที่ 2 นี้มีโอวาทปาติโมกข์ 3 ข้อ คือ –
(5) สพฺพปาปสฺส อกรณํ
การไม่ทำความชั่วทั้งปวง
(6) กุสลสฺสูปสมฺปทา
การบำเพ็ญกุศลให้ถึงพร้อม
(7) สจิตฺตปริโยทปนํ
การทำจิตของตนให้ผ่องใส
…………..
ดูก่อนภราดา!
ดีไหม? ถ้า –
: ยุ่งกับความคิดของคนอื่นให้น้อยลง
: สนใจความคิดของตัวเองให้มากขึ้น
#บาลีวันละคำ (5,015)
6-3-69
…………………………….
…………………………….
