โจ๊กใส่ไข่

โจ๊กใส่ไข่

———-

คนในเขตเทศบาลเมืองราชบุรีและในรัศมีใกล้เคียงจะต้องรู้จักตลาดหน้าวัดโรงช้าง

ตลาดหน้าวัดโรงช้างเป็นตลาดเช้า ขายกันกลางแจ้ง ส่วนใหญ่เป็นกับข้าว ของกิน ผัก ผลไม้ จะซื้อแบบสำเร็จรูปหรือซื้อหมูซื้อผักไปทำกินเองก็ตามถนัด ขายตั้งแต่ตีสี่ตีห้าไปจนถึงราวๆ สามโมงเช้า ตลาดก็วาย 

วัดโรงช้างอยู่ใกล้บ้านผม คนที่บ้านเดินไปจ่ายตลาดที่นี่ทุกวัน

ตลาดหน้าวัดโรงช้างมีร้านโจ๊กอร่อยอยู่ร้านหนึ่ง เป็นรถเข็น ปักหลักอยู่ข้างประตูวัด จอดร้านนอกประตู แต่ตั้งโต๊ะให้ลูกค้านั่งกินในรั้ววัดเนื่องจากพื้นที่ติดถนน

ผมเคยซื้อตั้งแต่โจ๊กธรรมดาชามละ ๑๕ บาท ใส่ไข่ ๒๐ จนขึ้นมาเป็นธรรมดา ๒๐ ใส่ไข่ ๒๕

เมื่อปีน้ำท่วมกรุงเทพฯ ล่าสุด คนกรุงอพยพมาอยู่ราชบุรีกันเยอะมาก ตอนนั้นราคาโจ๊กเจ้านี้ ธรรมดา ๓๐ ใส่ไข่ ๓๕ !

ปกติถ้าจะกินโจ๊กที่ร้านนี้ ผมไม่ได้นั่งกินที่ร้าน แต่จะใส่ถุงไปกินที่บ้าน

ตอนที่เกิดเรื่องนี้ ราคาโจ๊กธรรมดา ๒๐ ใส่ไข่ ๒๕

วันหนึ่ง ผมเดินออกกำลังตอนเช้าตามปกติ ขากลับผ่านไปทางตลาดหน้าวัดโรงช้าง ผมสั่งโจ๊กใส่ไข่หิ้วกลับบ้าน

ถึงบ้าน เทใส่ชาม

ปกติเวลากินโจ๊กผมจะไม่คนให้ไข่แตกแบบที่คนทั่วไปนิยมประพฤติ เสียดายคราบไข่แดงที่ติดบนผิวพื้นชามครับ ผมจะค่อยๆ ตักปาดหน้ากินไปตั้งแต่ปากชาม เขี่ยไข่แดงไว้กลางชาม พอตักไข่แตก ไข่แดงจะไม่ไปติดข้างชามก่อนที่จะตักเข้าปากหมด

วันนั้นผมกินไข่แดงหมดไปตามวิธีที่ว่านี้ โจ๊กยังเหลือเกินครึ่งผมก็ตักกินไปเรื่อยๆ

ตักเข้าปากไปอีกสองช้อนก็แปลกใจ เพราะยังมีไข่อีกใบหนึ่งอยู่ก้นชาม 

เป็นไข่ที่ใส่มากับโจ๊กเหมือนกับใบที่ผมเพิ่งกินไป

ตามปกติ เมื่อสั่งโจ๊กใส่ไข่ ไม่ว่าที่ไหนก็เป็นอันรู้กันว่าใส่ไข่ใบเดียว 

ผมไม่ทราบว่ามีใครเคยสั่งโจ๊กใส่ไข่ ๒ ใบกันบ้างหรือเปล่า อาจมีก็ได้ แต่ราคาก็ต้องเพิ่มขึ้นด้วยตามราคาไข่

โจ๊กถุงนั้นผมก็จ่ายตามราคาโจ๊กใส่ไข่ปกติ คือ ๒๕ บาท

ผมควรดีใจที่ได้ลาภปากฟรีๆ และควรกินไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

คนขายเองก็คงไม่รู้ว่าใส่ไข่เกินมาใบหนึ่ง 

ผมกินไข่ใบที่สองในโจ๊กชามนั้นไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่ผมรู้ว่ามันมีอะไรเกิดขึ้น

—————–

รุ่งขึ้น ผมไปซื้อโจ๊กร้านนั้นอีก สั่งโจ๊กใส่ไข่เหมือนเดิม 

จ่ายค่าโจ๊กถุงนั้นไป ๒๕ บาทเรียบร้อยแล้ว ผมก็บอกเขาว่า 

“เมื่อวานผมมาซื้อโจ๊กใส่ไข่เหมือนวันนี้แหละ ทางร้านใส่ไข่ไป ๒ ใบ คงเผลอไปน่ะ ผมยังติดหนี้ค่าไข่อีกใบหนึ่ง”

ผมยื่นเงินให้เขาอีก ๕ บาท รอดูเขาทำหน้างง จนเห็นเขายิ้มอย่างเข้าใจแล้วผมจึงเดินจากมา

—————-

ถ้าใครผ่านไปทางตลาดหน้าวัดโรงช้าง ลองแวะเข้าไปอุดหนุนโจ๊กข้างประตูวัดสิครับ รสชาติไม่เลว

คนขายโจ๊กอาจจำเรื่องนี้ไม่ได้แล้ว 

แต่ผมจำได้ดี และนึกถึงทุกครั้งที่กินโจ๊ก

๒ พฤษภาคม ๒๕๕๗