บาลีวันละคำ

ปัจฉิมาชนตา (บาลีวันละคำ 5,046)

ปัจฉิมาชนตา

คำที่สวดอยู่บ่อย ๆ

รู้จักสักหน่อยก็น่าจะดี

อ่านว่า ปัด-ฉิ-มา-ชะ-นะ-ตา

ประกอบด้วยคำว่า ปัจฉิมา + ชนตา 

(๑) “ปัจฉิมา

เขียนแบบบาลีเป็น “ปจฺฉิมา” รูปคำเดิมเป็น “ปจฺฉิม” อ่านว่า ปัด-ฉิ-มะ รากศัพท์มาจาก ปจฺฉา (ภายหลัง) + อิม (อิ-มะ) ปัจจัย, ลบ อา ที่ (ปจฺฉ-) (ปจฺฉา > ปจฺฉ)

: ปจฺฉา > ปจฺฉ + อิม = ปจฺฉิม แปลตามศัพท์ว่า “-ที่มีในภายหลัง

ปจฺฉิม” ในบาลีใช้ในความหมายดังนี้ –

(1) หลังที่สุด, อยู่ข้างหลัง, หลัง, สุดท้าย, รั้งท้าย (hindmost, hind- , back- , last, latest)

(2) ทางตะวันตก (western)

(3) ต่ำที่สุด, เลวที่สุด (lowest, meanest)

ปจฺฉิม” ใช้ในภาษาไทยเป็น “ปัจฉิม” ถ้าใช้เดี่ยว ๆ อ่านว่า ปัด-ฉิม ถ้ามีคำอื่นมาสมาสข้างท้าย อ่านว่า ปัด-ฉิม-มะ- พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 บอกไว้ว่า –

ปัจฉิม, ปัจฉิม– : (คำวิเศษณ์). ตะวันตก; ภายหลัง, ทีหลัง, ข้างหลังสุด. (ป. ปจฺฉิม).”

ในที่นี้ “ปจฺฉิม” ทำหน้าที่เป็นคำขยาย “ชนตา” ซึ่งเป็นอิตถีลิงค์ จึงเปลี่ยนรูปเป็น “ปจฺฉิมา” เขียนแบบไทยเป็น “ปัจฉิมา

(๒) “ชนตา” 

อ่านว่า ชะ-นะ-ตา แยกศัพท์เป็น ชน + ตา 

(ก) “ชน” บาลีอ่านว่า ชะ-นะ รากศัพท์มาจาก ชนฺ (ธาตุ = เกิด) + (อะ) ปัจจัย

: ชนฺ + = ชน แปลตามศัพท์ว่า –

(1) “ผู้ยังกุศลหรืออกุศลให้เกิดได้” เป็นคำแปลที่ตรงตามสัจธรรม เพราะธรรมดาของคน ดีก็ทำได้ ชั่วก็ทำได้ 

(2) “ผู้ยังตัวตนให้เกิดตามกรรม” หมายความว่า นอกจากทำกรรมได้แล้ว ยังทำ “ตัวตน” (คน) ให้เกิดได้อีก

ชน” หมายถึง บุคคล, สัตว์, คน (an individual, a creature, person, man)

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 บอกไว้ว่า

ชน ๒, ชน– : (คำนาม) คน (มักใช้ในภาษาหนังสือ).(ป., ส.).”

(ข) “ตา” เป็นปัจจัยตัวหนึ่งในภาวตัทธิต (ตัทธิต เป็นแขนงหนึ่งของบาลีไวยากรณ์ ว่าด้วยศัพท์ที่ใช้ปัจจัยต่อท้ายแล้วมีความหมายต่าง ๆ กันไป)

ภาวตัทธิต” (พา-วะ-ตัด-ทิด) คือศัพท์ที่ลงปัจจัยจำพวกหนึ่งแล้วแปลว่า “ความเป็น–” เช่น “ธมฺมตา” (ทำ-มะ-ตา) = “ความเป็นแห่งธรรม” ที่เราเอามาใช้ว่า “ธรรมดา

ปัจจัยในภาวตัทธิตตามตำราบาลีไวยากรณ์ที่นักเรียนบาลีของไทยเรียนกันอยู่มี 6 ตัว คือ ตฺต, ณฺย, ตฺตน, ตา, , กณฺ (ตะตะ, ณ๎ยะ, ตะตะนะ, ตา, ณะ, กะณะ)

ตา” เป็น 1 ในปัจจัยทั้ง 6

ชน + ตา = ชนตา แปลตามศัพท์ว่า “ความเป็นแห่งชน” 

พจนานุกรม บาลี-อังกฤษ แปล “ชนตา” ว่า a collection of people [“mankind”], congregation, gathering; people, folk (ชุมชน [“มนุษยชน”], ฝูงชน, มวลชน, หมู่ชน, กลุ่มชน) 

ปจฺฉิม + ชนตา ในที่นี้ “ปจฺฉิม” ทำหน้าที่เป็นคำขยาย “ชนตา” ซึ่งเป็นอิตถีลิงค์ จึงเปลี่ยนรูปเป็น “ปจฺฉิมา” 

: ปจฺฉิม > ปจฺฉิมา + ชนตา = ปจฺฉิมาชนตา 

อธิบายเป็นภาษาไวยากรณ์ว่า “ปจฺฉิมา” (รูปเดิม “ปจฺฉิม”) วิเสสนะของ “ชนตา” เมื่อสมาสกับ “ชนตา” อาจใช้สูตร “ลบสระหน้า” คือ อา ที่ (ปจฺฉิ)-มา (ปจฺฉิมา > ปจฺฉิม) สำเร็จรูปเป็น “ปจฺฉิมชนตา” (ปัด-ฉิ-มะ-ชะ-นะ-ตา) ก็ได้ แต่ในที่นี้คงสระหน้าไว้ จึงเป็น “ปจฺฉิมาชนตา

ปจฺฉิมาชนตา” เขียนแบบไทยเป็น “ปัจฉิมาชนตา” แปลว่า “หมู่ชนที่เกิดมาในภายหลัง” พูดสั้น ๆ ว่า คนภายหลัง คนรุ่นหลัง

ขยายความ : 

คนที่อยู่รวมกันเป็นสังคม จะอยู่ใกล้กันหรืออยู่ห่างกันก็ตาม อาจแบ่งได้เป็น 3 รุ่น คือ

– บรรพบุรุษผู้เกิดมาก่อนเราซึ่งอาจล่วงลับไปแล้ว เรียกว่า “คนรุ่นก่อน”

– คนที่เกิดร่วมสมัยกัน มีชีวิตอยู่ในบัดนี้ เรียกว่า “คนรุ่นเรา”

– ลูกหลานที่จะเกิดตามมาในภายหลังคือในอนาคต เรียกว่า “คนรุ่นหลัง”

“คนรุ่นหลัง” นี่แหละที่คำบาลีเรียกว่า “ปัจฉิมาชนตา” 

แถม : 

บทนมัสการพระรัตนตรัยอันเป็นบุรพภาคแห่งการทำวัตรสวดมนต์ มีข้อความที่เป็นคำบาลีตอนต้น ดังนี้ –

…………..

โย  โส  ภะคะวา  อะระหัง  สัมมาสัมพุทโธ

พระผู้มีพระภาคพระองค์ใด เป็นพระอรหันต์ ดับเพลิงกิเลสเพลิงทุกข์สิ้นแล้ว ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง

ส๎วากขาโต  เยนะ  ภะคะวะตา  ธัมโม

พระธรรมอันพระผู้มีพระภาคพระองค์ใดตรัสไว้ดีแล้ว

สุปะฏิปันโน  ยัสสะ  ภะคะวะโต  สาวะกะสังโฆ

พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคพระองค์ใดปฏิบัติดีแล้ว

ตัมมะยัง  ภะคะวันตัง  สะธัมมัง  สะสังฆัง

อิเมหิ  สักกาเรหิ  ยะถาระหัง  อาโรปิเตหิ  อะภิปูชะยามะ

ข้าพเจ้าทั้งหลายขอบูชาอย่างยิ่งซึ่งพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น 

พร้อมทั้งพระธรรม พร้อมทั้งพระสงฆ์ 

ด้วยเครื่องสักการะทั้งหลายเหล่านี้ อันยกขึ้นไว้แล้วตามสมควร

สาธุ  โน  ภันเต  ภะคะวา  สุจิระปะรินิพพุโตปิ

สาธุ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระผู้มีพระภาคแม้ปรินิพพานนานนักแล้ว 

ปัจฉิมาชะนะตานุกัมปะมานะสา

ทรงมีพระหฤทัยอนุเคราะห์แก่สัตว์โลกอันเกิดมาในภายหลัง

อิเม  สักกาเร  ทุคคะตะปัณณาการะภูเต  ปะฏิคคัณหาตุ

ขอจงทรงรับเครื่องสักการะอันเป็นบรรณาการของคนยากทั้งหลายเหล่านี้

อัมหากัง  ทีฆะรัตตัง  หิตายะ  สุขายะ  ฯ

เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข แก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย ตลอดกาลนานเทอญ

…………..

คำว่า “ปัจฉิมาชะนะตานุกัมปะมานะสา” ถ้าแปลทับศัพท์ตามบาลีวันละคำวันนี้ ก็แปลได้ว่า “ทรงมีพระหฤทัยอนุเคราะห์แก่สัตว์โลกผู้เป็นปัจฉิมาชนตา” 

…………..

ดูก่อนภราดา!

: จะทำอะไรในวันนี้

: อย่าลืมว่ายังมีคนที่จะเกิดในวันหน้า

: จะทะยานไปข้างหน้า

: อย่าลืมว่ายังมีคนอยู่ข้างหลัง

#บาลีวันละคำ (5,046) 

6-4-69 

…………………………….

ดูโพสต์ในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย

…………………………….

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นอันหาที่สุดมิได้