ความจริง

ความจริง

———

ความจริงอย่างหนึ่งและเป็นความจริงที่สำคัญมากในสังคมเรา ก็คือ คนส่วนใหญ่ไม่รู้ความจริง 

ที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือ รู้ผิดไปจากความจริง 

แต่ที่ร้ายที่สุดก็คือ ตัดสินใจชอบหรือชัง สนับสนุนหรือคัดค้าน ทำหรือไม่ทำอะไรลงไป-ตามข้อมูลหรือสิ่งที่ตนรู้มาผิดๆ นั่นเอง

เพราะฉะนั้น จึงมักปรากฏว่า คนส่วนมากต้องรู้สึกเสียใจเมื่อย้อนคิดไปว่า ตนได้หลงชอบคนที่ควรชัง หรือไม่ก็หลงชังคนที่ควรชอบ

… ได้หลงสนับสนุนเรื่องที่ควรจะคัดค้าน หรือไม่ก็หลงคัดค้านเรื่องที่ควรสนับสนุน

… ได้หลงทำอะไรลงไปทั้งๆ ที่ไม่ควรจะทำ หรือไม่ก็-ได้แต่นิ่งเฉยเสียทั้งๆ ที่ควรจะทำอะไรสักอย่าง

เพื่อไม่ให้ต้องเสียใจเช่นว่านี้ ผู้รู้ท่านจึงเตือนสติให้รู้จักใช้โยนิโสมนสิการ-ศึกษาสำเหนียกให้รู้เท่าทันความเป็นจริง

“ความเป็นจริง” นั้น มีอยู่แล้ว ขึ้นอยู่กับว่าเรารู้ประจักษ์หรือเปล่า

“รู้ประจักษ์” ภาษาพระท่านใช้ว่า “ยถาภูตํ ปชานาติรู้ตามความเป็นจริง” คือรู้ตรงตามที่สิ่งนั้นมันเป็น 

ไม่ใช่ไปยึดความเข้าใจของเรา หรือยึดตามที่มีใครบอก-ว่านี่แหละคือสิ่งที่สิ่งนั้นมันเป็น

ตัว “ความเป็นจริง” นั้น เราไม่ต้องไปทำอะไรกับมันเลย นอกจากรู้ให้ทันมัน และรู้ให้ตรงกับที่มันเป็นเท่านั้น-เท่านั้นจริงๆ

เมื่อรู้ทันและรู้ตรงตามความเป็นจริงแล้ว ต่อจากนั้นเราก็จะรู้ได้ด้วยตัวเองว่า ควรจะทำอะไรหรือไม่ควรทำอะไร

พลเรือตรี ทองย้อย แสงสินชัย

๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๔

๑๕:๐๓

ดูโพสต์ในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *