น้ำใจ

——

๑ คุณสุนี ผูววิทยา “เพื่อน” ทางเฟซบุ๊ก ไม่เคยเห็นตัวจริงๆ กันเลย เป็นผู้หนึ่งที่ร่วมบริจาคพิมพ์บาลีวันละคำเป็นธรรมทานเสมอ ส่งยาหม่องมาให้ ๒ ขวด

คงเกรงว่าเขียนหนังสือดึกๆ ทุกคืนเกลือกจะเป็นลมเป็นแล้งไป

ยังแถมถุงผ้าอีก ๒ ใบ เหมาะสำหรับใส่หนังสือบาลีวันละคำที่บรรจุซองแล้วหิ้วไปส่งไปรษณีย์

ได้รับหลายวันแล้ว ขอบพระคุณอย่างยิ่ง

๒ คุณปุณณภัทร เภาประเสริฐ หนุ่มย่านวัดหลวง ราชบุรี ผู้มีน้ำใจประเสริฐมาช่วยบรรจุบาลีวันละคำลงซองเป็นเจ้าประจำ เอาน้ำปรุงมารดน้ำสงกรานต์ (ขอวงเล็บว่า “น้ำปรุง” ไม่ใช่น้ำอบ แต่เป็นน้ำที่ปรุงจากสมุนไพรบางอย่าง กลิ่นหอมเย็น ชื่นใจดีนัก เจ้าตัวปรุงเองแบบคนโบราณ) และคารวะด้วยผ้า ๒ ผืน เมื่อหลายวันมาแล้ว

ขอคารวะตอบในน้ำใจแบบคนไทยแท้

๓ พระเดชพระคุณพระครูสังวราภิรักษ์ วัดหลักร้อย นครราชสีมา เคยส่งของกินจากโคราชมาให้ ทั้งเคยมาเยี่ยมเยียนถึงราชบุรี คราวนี้พระคุณก็มีเมตตาส่งของฝากจากโคราชมาให้อีก

อาจารย์ที่บ้านท่านแกะกล่องแล้วออกอุทานว่า อิ่มตั้งแต่ยังไม่ได้รับประทาน

ได้รับเมื่อหลังเพลวันนี้ กราบนมัสการด้วยความเคารพอย่างยิ่งขอรับ – สาธุ

๔ รายสุดท้าย เป็นศิษย์วัดสมัยที่ผมยังเป็น “พระมหาทองย้อย วรกวินฺโท วัดมหาธาตุ ราชบุรี” ญาติผู้ใหญ่ของเขาเอามาฝากให้ช่วยปกครองดูแลระหว่างเรียนหนังสือ เป็นคนค่อนไปข้างทึบ แต่แต่ขยันและรับผิดชอบ หูตึงมาตั้งแต่เด็ก แต่ผมไม่รู้ พูดอะไรไม่ค่อยได้ยินบ่อยๆ ก็เข้าใจว่าไม่เอาใจใส่ในการฟัง เลยเขียนป้ายแขวนคอว่า “บุญช่วย เด็กหูหนวก” แล้วให้ไปยืนประจานที่บันไดคณะ เคยถูกผมตีอยู่เนืองๆ

หลังจากแยกย้ายออกไปจากวัดแล้วก็ไม่ได้ข่าวอีกเลยจนนึกว่าคงตายจากกันไปแล้ว

เมื่อราว ๕ ปีที่แล้ว เขาขับรถมาหาผมที่บ้าน บรรทุกมะม่วงมาด้วยหลายหลัว เล่าความเป็นไปในชีวิตหลังออกจากวัดให้ฟังว่าได้ผจญภัยไปหลายแห่ง สุดท้ายไปมีครอบครัว มีลูกชายเป็นทหารเรือคนหนึ่ง ตัวเองทำสวนผลไม้อยู่ที่เพชรบุรี ที่ขึ้นชื่อกว่าเพื่อนคือมะม่วง โด่งดังไปจนถึงผู้หลักผู้ใหญ่ในกรุงเทพฯ

เขาบอกว่าติดตามหา “พี่มหา” มาหลายปี สืบจนรู้ว่าผมอยู่ที่นี่

ตั้งแต่นั้นมาบ้านผมก็ได้กินมะม่วงจากไร่ของบุญช่วยทุกปี มะม่วงของเขางามและอร่อยอย่าบอกใคร

วันนี้ ขณะที่ผมกำลังเฝ้าพระพุทธเจ้าที่วัดเป็นกรณีพิเศษในวันพระเช่นเคย บุญช่วยโทร.มาถามว่า ผมอยู่บ้านหรือเปล่า

พอกลับบ้านก็เห็นมะม่วงอยู่ในหลัว แต่ไม่เจอตัวบุญช่วย เขาคงตระเวนส่งมะม่วงไปอีกหลายแห่ง

ขอบใจ “บุญช่วย เด็กหูหนวก” ที่ไม่เคยลืมความผูกพันแต่หนหลัง

……..

น้ำใจ-เป็นน้ำมหัศจรรย์

ดื่มครั้งเดียว แต่อิ่มไปได้ตลอดกาล

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย

๒๕ เมษายน ๒๕๕๘

…………………………….

ดูโพสต์ในเฟซบุ๊กของครูทองย้อย

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *