จะทำหน้าที่ต้องมีตำแหน่ง

จะทำหน้าที่ต้องมีตำแหน่ง

————————

ญาติมิตรสังเกตไหมครับว่า เวลานี้บรรดาคนที่เราเรียกว่า “นักการเมือง” หายเงียบไปหมด

นึกถึงเวลาที่มีการเลือกตั้ง

นักการเมืองเป็นบุคคลที่แสดงตัวต่อสาธารณชนว่าต้องการเข้าไปทำงานเพื่อประเทศชาติและประชาชน

พอไม่มีการเลือกตั้ง นักการเมืองก็หายหน้าไปจากเวทีเหมือนไม่เคยมีตัวตนอยู่ในโลก

เคยสงสัยกันบ้างไหมว่า คนพวกนี้ต้องการเข้าไปทำงานเพื่อประเทศชาติและประชาชน หรือว่าที่จริงแล้วต้องการเข้าไปแสวงหาผลประโยชน์เพื่อตัวเองและพวกพ้อง

ในบ้านเมืองของเรามีคนที่มีความรู้ความสามารถ มีศักยภาพที่จะทำประโยชน์ให้แก่บ้านเมืองได้อยู่เป็นจำนวนมาก 

ดูกันเฉพาะกลุ่มนักการเมือง คนที่เคยเป็นนายกรัฐมนตรี เคยเป็นรัฐมนตรี เคยทำงานการเมือง มีอยู่ไม่ใช่น้อย

คนจำพวกนี้เคยประกาศต่อสาธารณชนมาแล้วว่าต้องการทำงานเพื่อประเทศชาติและประชาชน

แล้วตอนนี้เขาไปไหนกันหมด ?

ทำไมไม่ออกมาช่วยกันทำงานเพื่อประเทศชาติและประชาชนเหมือนกับที่เคยประกาศ

จะว่าระบบ หรือค่านิยม หรือจะเรียกว่าอะไรก็ไม่ทราบ ที่เรารับเอามาแล้วก็ยึดถือกันอยู่ทุกวันนี้เป็นตัวกำหนดให้พวกเราพากันเชื่อว่า ในสังคมของเรานั้น ใครจะทำหน้าที่ คนนั้นจะต้องมีตำแหน่งเสียก่อน-อย่างนั้นกระมัง

งานต่างๆ เพื่อประเทศชาติและประชาชน แม้จะสามารถทำได้ แต่ถ้าไม่มีตำแหน่ง เราก็จะไม่ทำ ด้วยข้ออ้างว่า ไม่ใช่หน้าที่ของเรา 

หรือด้วยข้ออ้างที่ดูเหมือนจะมีเหตุผลน่าฟัง คือ-งานนี้เขามีคนนั้นคนนี้ หน่วยนั้นหน่วยนี้รับผิดชอบอยู่แล้ว ก็ให้เขาทำไป เราไม่ควรเข้าไปก้าวก่าย เพราะเราไม่มีตำแหน่งหน้าที่อะไร 

แต่ไม่ว่าจะอ้างอะไรอย่างไร สิ่งที่ปรากฏอยู่ ณ เวลานี้ก็คือ คนทั้งหลายพากันยึดถือว่า – จะทำหน้าที่ต้องมีตำแหน่ง

และผลก็คือ คนที่มีความรู้ความสามารถ มีศักยภาพที่จะทำประโยชน์ให้แก่บ้านเมืองได้พากันอยู่นิ่งเฉยเหมือนกับไม่มีตัวตนอยู่ในโลก

ครั้นพอถึงเวลาเลือกตั้ง คนพวกนี้ก็จะโผล่ออกมาประกาศต่อสาธารณชนว่าต้องการทำงานเพื่อประเทศชาติและประชาชน

ก็เลยได้ข้อสรุปว่า “ความเป็นประชาชน” นี่ไม่ถือว่าเป็น “ตำแหน่ง”

ประชาชนจึงไม่ต้องทำอะไรเพื่อประเทศชาติและประชาชน

ถ้าจะให้ทำหน้าที่ ก็ต้องมีตำแหน่ง

ขอให้ประเทศไทยจงเจริญตลอดกาลนาน เทอญ

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย

๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๘