Author: tppattaya2343@gmail.com

บริการ

อ่านว่า บอ-ริ-กาน
บาลีเป็น “ปริการ” อ่านว่า ปะ-ริ-กา-ระ
ประกอบด้วย ปริ + การ

“ปริ” เป็นคำอุปสรรค มีความหมายว่า รอบ, เวียน, ทั่วไป, เต็มไปหมด, รวมหมด

บรรหาร

อ่านว่า บัน-หาน

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542 บอกว่า เป็นคำที่ใช้ในบทร้อยกรอง แผลงมาจาก “บริหาร” มีความหมายว่า เฉลย, กล่าวแก้, ตรัสสั่ง

กรรม

อ่านว่า กำ

“กรรม” บาลีเป็น “กมฺม” (กำ-มะ) สันสกฤตเป็น “กรฺม” (กระ-มะ, ก ควบ ร กลืนเสียง ระ ลงคอ) ไทยเขียนอิงสันสกฤตเป็น “กรรม”

อภิสิทธิ์

อ่านว่า อะ-พิ-สิด
บาลีเป็น “อภิสิทฺธิ” อ่านว่า อะ-พิ-สิด-ทิ
ประกอบด้วย อภิ + สิทฺธิ

“อภิ” เป็นคำอุปสรรค มีความหมายว่า เฉพาะ, ข้างหน้า, ยิ่ง

“สิทฺธิ” (สิด-ทิ) บาลี-สันสกฤตรูปเหมือนกัน แปลว่า การกระทำสำเร็จ, ความสำเร็จ, ความรุ่งเรือง

อนาธิปไตย
(บาลีไทย)

อ่านว่า อะ-นา-ทิ-ปะ-ไต หรือ อะ-นา-ทิบ-ปะ-ไต ก็ได้

ตามรูป ประสมขึ้นจาก อน + อธิปไตย

ตามหลัก ประสมขึ้นจาก น + อธิปไตย
(ไทย : อธิปไตย บาลี : อาธิปเตยฺย)

นฤพาน-หฤโหด

อ่านว่า นะ-รึ-พาน / หะ-รึ-โหด
ถามว่า “นฤ” “หฤ” มาจากไหน ?

“นฤพาน” บาลีเป็น “นิพฺพาน”
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542 บอกไว้ว่า
“นฤ-๒ : ไม่มี, ออก, มักใช้นําหน้าศัพท์อื่น เช่น นฤมล ว่า ไม่มีมลทิน, นฤโฆษ ว่า ดังออก. (คํานี้เขียนแผลงมาจาก นิ ในบาลี ซึ่งสันสกฤต เป็น นิสฺ)”

สลากภัต

ภาษาไทยอ่านว่า สะ-หฺลาก-กะ-พัด
บาลีเป็น “สลากภตฺต” อ่านว่า สะ-ลา-กะ-พัด-ตะ
ประกอบด้วย สลากา + ภตฺต = สลากภตฺต
(ในภาษาไทย “สลากา” ใช้เป็น “สลาก”)

อันตราย

ภาษาไทยอ่านว่า อัน-ตะ-ราย
บาลีเป็น “อนฺตราย” อ่านว่า อัน-ตะ-รา-ยะ

“อนฺตราย” รากศัพท์คือ
– อนฺตร (= ระหว่าง) + อิ หรือ อย (ธาตุ = ไป, ถึง, เป็นไป.) แปลง อิ หรือ อย เป็น อาย (อ่านว่า อา-ยะ)
– อนฺตร (= ระหว่าง) + อาย (ธาตุ = เดือดร้อน)
: อนฺตร + อาย = อนฺตราย

อุบาย

ภาษาไทยอ่านว่า อุ-บาย
บาลีเป็น “อุปาย” อ่านว่า อุ-ปา-ยะ

“อุปาย” รากศัพท์คือ อุป (คำอุปสรรค = เข้าไป, ใกล้, มั่น) + อิ (ธาตุ = ไป, ถึง, เป็นไป. สูตรทางไวยากรณ์ว่า “พฤทธิ์ อิ เป็น เอ, แปลง เอ เป็น อาย”) : อุป + อิ > อาย = อุปาย

อัปรีย์

อ่านว่า อับ-ปฺรี
บาลีเป็น “อปฺปิย” อ่านว่า อับ-ปิ-ยะ สันสกฤตเป็น “อปฺริย”

“อปฺปิย” ประกอบด้วย น + ปิย = อปฺปิย
“น” (นะ) แปลว่าไม่, ไม่ใช่ เมื่อประสมอยู่หน้าคำอื่น มีกฎว่า
– ถ้าคำหลังขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ ให้แปลง น เป็น “อ” (อะ)
– ถ้าคำหลังขึ้นต้นด้วยสระ (คือ อ อา อิ อี อุ อู เอ โอ อํ) ให้แปลง น เป็น “อน” (อะ-นะ)